The Islamic Republic is in trouble: Iran’s uprising puts the regime on edge

Iran ervaart niet alleen een nieuwe golf van straatprotesten. Het land wordt geconfronteerd met een disaster die de kern van de Islamitische Republiek treft – en die voor het eerst in jaren het voortbestaan ​​van het regime in reële twijfel brengt.

In heel Iran zijn demonstraties, aangewakkerd door de economische ineenstorting en corruptie, snel veranderd in directe uitdagingen voor het geestelijk bestuur. Veiligheidstroepen hebben gereageerd met scherp vuur, massa-arrestaties en communicatiestoringen. Internationale berichtgeving maakt melding van honderden doden en duizenden arrestaties. Het afsluiten van het web wijst op een regime dat vastbesloten is om niet alleen afwijkende meningen te onderdrukken, maar ook het bewijs ervan.

PROTESTEN IN IRAN WORDEN DODELIJKER AANGEZIEN REGIME INTERNET BLACK-OUT DE OPSTAND NIET STOPT

Iran heeft zich eerder op deze manier gedragen. Wat is veranderd is de strategische omgeving – en het groeiende gevoel onder de Iraniërs dat het systeem zelf faalt.

Toch moeten we helder blijven: de Iraanse leiders zullen niet stilletjes hun gang gaan. Ze zien zichzelf niet als gewone autocraten die aan de macht vasthouden. In hun eigen theologie zien zij zichzelf als iemand die de wil van Allah uitvoert.

DEmonstrant beklimt de Iraanse ambassade in Londen, haalt de vlag van het regime neer en hijst het symbool van vóór de revolutie op

Een regime dat repressie als goddelijke plicht beschouwt

Sinds 1979 heeft de Islamitische Republiek haar gezag vormgegeven by way of velayat-e faqih – de heerschappij van de islamitische jurist. Volgens deze doctrine is Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei niet zomaar een politiek figuur. Hij is de bewaker van een islamitische revolutie waarvan wordt aangenomen dat deze door God is goedgekeurd.

Op deze ongedateerde foto is de hoogste leider van Iran, ayatollah Ali Khamenei, afgebeeld zittend naast een hoge militaire functionaris in Iran. (Getty-afbeeldingen)

Dat theologische wereldbeeld bepaalt rechtstreeks hoe het regime reageert op afwijkende meningen. Wanneer Iraanse veiligheidstroepen op menigten schieten, beschouwt het regime zichzelf niet als iemand die de politieke oppositie onderdrukt; het beschouwt zichzelf als het verpletteren van ketterij, opruiing en rebellie tegen Gods orde. Demonstranten worden routinematig bestempeld als ‘corrupt op aarde’, een zinsnede uit de koran die historisch werd gebruikt om zware straffen te rechtvaardigen.

IRAN-protesteerders aangemoedigd door de Perzische boodschap van TRUMP-admin na inactiviteit van Obama-Biden, zeggen activisten

Publieke veroordeling en morele oproepen alleen zullen Teheran niet in beweging brengen. De heersers geloven dat uithoudingsvermogen, opoffering en geweld deugden zijn – vooral als ze worden gebruikt om de revolutie in stand te houden.

Zelfs regimes die gedreven worden door religieuze zekerheid kunnen instorten zodra hun machtsstructuren uiteenvallen.

Waarom dit second verschilt van 2009 – of 2022

Iran heeft eerder massaprotesten meegemaakt. In 2009 bedreigde de Groene Beweging het regime na betwiste verkiezingen. In 2022 braken landelijke protesten uit na de dood van Mahsa Amini, een 22-jarige Iraanse vrouw die stierf in hechtenis van de morele politie nadat ze was vastgehouden wegens vermeende overtreding van de Iraanse hijab-regels. Elke keer overleefde het regime.

VERBANNEN IRANISCHE PRINS ZEGT REGIME ‘ZEER DICHT BIJ INVAL’ TEGEN NATIONALE ONRUST

Verschillende factoren suggereren dat dit second anders is.

Ten eerste is de economie veel slechter. Iran wordt geconfronteerd met aanhoudende devaluatie van de munt, werkloosheid en inflatie die de middenklasse hebben verpletterd en de staatslegitimiteit hebben uitgehold. Die druk wordt nog verergerd door een steeds dieper wordende watercrisis die de landbouw heeft lamgelegd, het stadsleven onder druk heeft gezet en de onrust in meerdere provincies heeft aangewakkerd. Economische wanhoop is niet langer perifeer; het zit nu in het midden.

Iran staat op de rand terwijl demonstranten zich verplaatsen om twee steden in te nemen, een beroep doen op Trump

Afgezien van de economie is de externe afschrikking van Iran uitgehold. De oorlog met Israël in 2025 heeft reële schade aangericht. Hoge Iraanse commandanten werden gedood. De luchtverdediging werd doorbroken. De raket- en drone-infrastructuur werd verstoord. Irans aura van onkwetsbaarheid – decennialang zorgvuldig gecultiveerd – was ernstig geschokt.

Tegelijkertijd staat het Iraanse proxynetwerk onder druk. Hamas is verwoest. Hezbollah heeft aanzienlijke verliezen geleden en wordt nu geconfronteerd met binnenlandse druk in Libanon. De Houthi’s blijven ontwrichtend maar geïsoleerd. De zogenaamde ‘as van verzet’ van Teheran lijkt minder op een onstuitbare kracht en meer op een reeks kostbare verplichtingen.

Het allerbelangrijkste is dat het dwangapparaat van het regime onder druk staat. En dit is waar de toekomst van Iran zal worden beslist.

Iraanse opperste leider geeft TRUMP de schuld van steeds intenser demonstraties

Houd de IRGC en de Basij in de gaten; de uitkomst kan afhangen van hun keuzes

Geen enkele instelling is op dit second belangrijker dan de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) en zijn paramilitaire tak, de Basij.

Vaak omschreven als de ‘ogen en oren’ van het regime, zijn de Basij geen conventionele militaire macht, maar een landelijk netwerk voor bevolkingscontrole en intern toezicht. Ze zijn ingebed in wijken, universiteiten, fabrieken en moskeeën en houden afwijkende meningen in de gaten, identificeren protestorganisatoren en komen snel in actie om hen te intimideren of huge te houden – vaak voordat de demonstraties zich kunnen verspreiden.

Tijdens eerdere onrust, waaronder de Groene Beweging van 2009 en de Mahsa Amini-protesten van 2022, speelden Basij-eenheden een centrale rol bij het onderdrukken van het verzet door middel van mishandeling, arrestaties en nauwe coördinatie met de veiligheidstroepen van de IRGC. Hun waarde voor het regime ligt niet in de kracht op het slagveld, maar in alomtegenwoordigheid en ideologische loyaliteit.

PROTESTEN IN IRAN ONTWIKKELEN EEN NIEUWE TRUMP-WAARSCHUWING OVER DODELIJK OVERHEIDSRECHT

Hun missie is het beheersen van afwijkende meningen op lokaal niveau – voordat het nationaal wordt. Zolang de Basij loyaal en effectief blijven in steden, buurten en campussen, kan het regime de onrust onder controle houden. Als ze aarzelen, overlopen of zich afzijdig houden, verzwakt de greep van Teheran snel.

De Basij zijn het echte instrument voor bevolkingscontrole. Als het regime gedwongen wordt de IRGC op grote schaal in te zetten voor de interne orde, geeft dat aan dat de lokale controle heeft gefaald – en dat het systeem onder veel grotere druk staat.

De regering-Trump moet oppassen dat Teheran niet de propaganda-overwinning krijgt die het wil. Luide verklaringen over regimeverandering vanuit Washington lopen het risico de Iraanse stemmen te delegitimeren. Steun de mensen. Isoleer de moordenaars. Laat het regime zijn misdaden bezitten.

De IRGC controleert daarentegen het leger en functioneert als een economisch imperium. Naast de interne veiligheid geeft de IRGC ook vorm aan het buitenlandse beleid van Iran, waarbij zij toezicht houdt op raketstrijdkrachten, regionale bondgenoten en externe operaties. Het bestaat om de revolutie in het buitenland te verdedigen, terwijl de Basij bestaat om de samenleving in eigen land te controleren.

VERBANNEN IRANSE KROONPRINS DOET EEN BEROEP OP TRUMP TERWIJL IRAN-PROTESTEN ‘BEPAALD’ MOMENT MARKEREN

De afgelopen dertig jaar heeft de IRGC zich ingebed in de belangrijkste industrieën van Iran: energie, bouw, telecommunicatie, transport, havens en zwartemarktfinanciering. Hele sectoren van de Iraanse economie zijn nu afhankelijk van door de IRGC gecontroleerde bedrijven en stichtingen.

Dit zorgt voor een beslissende spanning. Aan de ene kant heeft de IRGC alle reden om het regime te verdedigen dat haar heeft verrijkt. Aan de andere kant bedreigen langdurige instabiliteit, sancties en economische ineenstorting juist de bezittingen die de Garde controleert. Op een gegeven second kan zelfbehoud gaan concurreren met ideologische loyaliteit.

Dat is de reden waarom de toekomst van Iran wellicht minder afhangt van wat demonstranten op straat doen – en meer van wie de IRGC uiteindelijk wil steunen.

WIE ZOU IRAN REGEREN ALS DE ISLAMITISCHE REPUBLIEK VALT?

Drie uitkomsten lijken plausibel.

De eerste is repressie. De Basij zou de lokale controle kunnen behouden terwijl de IRGC de Opperste Leider steunt, waardoor het regime afwijkende meningen de kop kan indrukken en met overweldigend geweld de orde kan opleggen. Dit zou de Islamitische Republiek in stand houden, maar ten koste van diepere isolatie en langdurig verval.

De tweede is continuïteit zonder administratieve dominantie. Een ‘zachte staatsgreep’ zou vergrijzende geestelijken aan de kant kunnen zetten ten gunste van een militair-nationalistisch leiderschap dat de kernmachtsstructuren in stand houdt en tegelijkertijd de meest impopulaire religieuze figuren van het regime afstoot. Het systeem zou autoritair blijven, maar veranderd.

Iraanse demonstranten hernoemen de straat van Teheran naar Trump en pleiten voor ‘Laat ze ons niet doden’ te midden van hardhandig optreden

De derde is een breuk. Als delen van de Basij uiteenvallen of zich afzijdig houden – en de IRGC aarzelt om breed in te grijpen – zou de interne controle van het regime snel kunnen ontrafelen. Dit is de minst waarschijnlijke uitkomst, maar wel de meest transformerende – en de meest gunstige voor de regionale stabiliteit op de langere termijn.

Revoluties hebben de neiging te slagen, niet omdat de menigte groter wordt, maar omdat veiligheidstroepen uiteindelijk ophouden met het gehoorzamen van bevelen.

Het strategische doel van Amerika: duidelijkheid zonder eigenaarschap

De Verenigde Staten moeten gedisciplineerd zijn ten aanzien van hun doel.

Amerika moet niet proberen ‘Iran te besturen’, zijn cultuur te hertekenen of een leider op te leggen. Die aanpak heeft elders gefaald. Maar Washington magazine ook geen neutraliteit pretenderen tussen een beledigende theocratie en een bevolking die waardigheid eist.

Onze strategie is duidelijk:

VERBANNEN IRANSE KROONPRINS DRAAGT TRUMP AAN OM TE HELPEN ALS PROTESTEN TEGEN HET ISLAMITISCHE REGIME INTENSIFICEREN: ‘MAN VAN VREDE’

Voorkom dat Iran kernwapens verkrijgt.

Maak een einde aan de Iraanse export van terrorisme en proxy-oorlog.

Duw Iran richting regionale stabiliteit in plaats van ontwrichting.

IRANSE MILITAIRE LEIDER DREIGT PREEMPTIEVE AANVAL NA COMMENTAAR VAN TRUMP

Moedig een regering aan die legitimiteit ontleent aan haar bevolking, en niet aan dwang.

Om dat resultaat te bereiken is druk nodig zonder provocatie.

Wat de regering-Trump en haar bondgenoten nu moeten doen

TRUMP HEEFT EEN HISTORISCHE KANS OM HET AMERIKA-HAATENDE REGIME VAN IRAN OM TE HELPEN

Ten eerste: stel de repressie meedogenloos bloot. De internetstoringen in Iran zijn een wapen. De VS en bondgenoten moeten alle wettige middelen steunen om de Iraniërs verbonden te houden en de wreedheden zichtbaar te houden.

Ten tweede: richt je op de handhavers van het regime – en niet op het publiek. Sancties moeten zich richten op specifieke IRGC-eenheden, Basij-commandanten, rechters en veiligheidsfunctionarissen die verantwoordelijk zijn voor moorden en massa-arrestaties. Collectieve bestraffing versterkt de propaganda van het regime alleen maar.

Ten derde, signaleer de gevolgen – en afritten. Degenen die opdracht geven tot geweld moeten weten dat zij ter verantwoording zullen worden geroepen. Degenen die onwettige bevelen weigeren, moeten weten dat de wereld toekijkt – en zich herinnert.

HET IRAN-REGIME ZAL HEZBOLLAH EN IRAAKSE MILITIES ONTLATEN TERWIJL DE OPSTAND VERSPREIDT

Ten vierde: houd externe escalatie tegen. Teheran zou kunnen proberen de natie te verenigen door middel van confrontaties in het buitenland. Sterke regionale raketverdediging, maritieme veiligheid en geallieerde coördinatie verminderen het vermogen van het regime om met oorlog van onderwerp te veranderen.

Geef Teheran ten slotte niet de propaganda-overwinning die het wil. Luide verklaringen over regimeverandering vanuit Washington lopen het risico de Iraanse stemmen te delegitimeren. Steun de mensen. Isoleer de moordenaars. Laat het regime zijn misdaden bezitten.

De bottom-line

IRAN’S KHAMENEI haalt uit naar demonstranten terwijl de landelijke antiregime-onrust groeit

De Iraanse heersers geloven dat ze de goddelijke wil uitvoeren. Dat maakt ze gevaarlijk – en koppig. Maar het maakt ze niet onsterfelijk.

Ieder revolutionair regime wordt uiteindelijk geconfronteerd met een second waarop de angst niet meer werkt, het geld opraakt en de loyaliteit breekt. Iran nadert dat second wellicht nu.

KLIK HIER VOOR MEER FOX NIEUWS ADVIES

De uitkomst zal niet worden bepaald door toespraken in Washington, maar door keuzes in Teheran – vooral binnen de IRGC.

Als de Garde concludeert dat hun toekomst bij het volk ligt en niet bij de geestelijken, zou Iran eindelijk een bladzijde kunnen omslaan. Als ze dat niet doen, zal repressie de boventoon voeren – voor een tijdje.

KLIK HIER OM DE FOX NEWS-APP TE DOWNLOADEN

De taak van Amerika is niet om de geschiedenis te forceren, maar om de omstandigheden waaronder deze zich ontvouwt vorm te geven – met zorg, strategie en morele helderheid.

Need wanneer de Islamitische Republiek eindelijk haar afrekening onder ogen ziet, moet de wereld er klaar voor zijn – niet om Iran te bezetten, maar om ervoor te zorgen dat wat de tirannie vervangt niet eenvoudigweg hetzelfde regime in een ander uniform is.

KLIK HIER OM MEER TE LEZEN VAN ROBERT MAGINNIS