Reflecting on last year’s investigations — and seeing trouble ahead

Duggan, Chatfield, verraders, Sheffield en giftig vuil gaven me veel om over te schrijven vorig jaar – een pattern die ik verwacht door te zetten in 2026

Als iemand die voor de kost vragen stelt, voel ik me verplicht om vrijwel elke vraag die mij wordt gesteld te beantwoorden. Daarom voelde ik me een beetje schuldig omdat ik de meest voorkomende vraag die ik in 2025 kreeg met een vraag beantwoordde.

Jij: “Denk je dat Mike Duggan de gouverneursrace kan winnen?”

Ik: “Ben je van plan op hem te stemmen?”

Dat lijkt misschien een ontwijking, maar het is in werkelijkheid een manier om mensen te helpen hun eigen vraag te beantwoorden.

Terwijl niemand weet of Hizzoner zullen winnen, als je een van de vele Duggan-nieuwsgierigen bent die ik ben tegengekomen, en je bent van plan om op hem te stemmen, hoef ik je niet te vertellen dat hij kan winnen.

Duggan’s beslissing om geen vierde termijn als burgemeester van Detroit na te streven en zich in plaats daarvan kandidaat te stellen als onafhankelijk gouverneur, zorgde ervoor dat ik in 2025 veel meer tijd aan de gouverneursrace van 2026 besteedde dan ik ooit had kunnen vermoeden. De Republikeinen en Democraten zullen niet eens weten wie hun gouverneurskandidaten zullen zijn tot de voorverkiezingen van 4 augustus, in hemelsnaam!

Toch heb ik veel tijd besteed aan het onderzoeken van de kandidaten voor het burgemeesterschap van Detroit, en heb ik een paar zeer interessante dagen doorgebracht in een rechtszaal met een man die ooit een van de machtigste functionarissen in Michigan was, en een uur of twee met een van zijn voormalige topassistenten die zich tegen hem keerden om zelf niet naar de gevangenis te gaan.

Dus voordat je gewend raakt aan het schrijven van ‘2026’ op alles wat je ondertekent, laten we eerst eens terugkijken op het jaar dat was – need voor je het weet zullen deze mensen binnenkort weer de krantenkoppen halen.

Handelen en schreeuwen

Nadat ik afgelopen winter tijdens het voorlopige verhoor van Lee Chatfield drie dagen lang getuigenis had afgelegd over meer dan een dozijn beschuldigingen dat hij fondsen van politieke en non-profitorganisaties had misbruikt, was ik er niet zeker van dat de voormalige voorzitter van het Huis van Afgevaardigden in Michigan überhaupt voor de rechter zou verschijnen.

Zijn advocaat Mary Chartier deed meesterlijk werk door de schuld te leggen bij voormalig Chatfield-assistent Anne Minard en iedereen die betrokken was bij de politieke slush-fondsen die Chatfield met honderdduizenden {dollars} bevoorraadde, terwijl ze een levensstijl handhaafden die zijn conservatieve imago van een kleine stad logenstrafte. Desalniettemin oordeelde rechter Molly Hennessey Greenwalt van het East Lansing District dat er voldoende bewijs was om de Republikein uit Levering te binden voor berechting bij de rechtbank op één na, op één na van de aanklachten die Michigan procureur-generaal Dana Nessel tegen hem en zijn vrouw Stephanie had ingediend.

Het instellen van grote strafrechtelijke aanklachten tegen een getrouwd stel met kleine kinderen is een hachelijke onderneming, omdat juryleden die om een ​​schuldig vonnis worden gevraagd, ook het gevoel kunnen krijgen dat van hen wordt gevraagd om ook de onschuldige kinderen te straffen door hun ouders weg te nemen.

Ik voelde dat de grootste fout in de zaak van Nessel was dat ze er niet in slaagde Minard en haar man, Rob Minard, tot getuigen te maken voor de Chatfields voor de rechter slepen. Weinig mensen die niet Chatfield heten, weten meer over de activiteiten en uitgaven van de Chatfields. Daarom heeft Nessel de Minards aangeklaagd voor verduistering en andere financiële misdrijven, nog voordat ze de Chatfields opbelde voor meer dan een dozijn misdrijven.

Er was weinig tot geen kans dat de Minards Nessel zouden helpen haar zaak te bepleiten, terwijl dat wel betekende dat ze zichzelf zouden beschuldigen.

En de kansen van Nessel om veroordelingen tegen de Minards te winnen zouden ook ingewikkeld kunnen zijn, omdat juryleden ook rekening zouden moeten houden met de impression op hun jonge form.

Toen de zomer overging in de herfst, steeg het fortuin van Nessel toen Anne Minard, en vervolgens Rob Minard, schuldig pleitte aan beschuldigingen van belasting en verduistering en ermee instemde tegen de Chatfields te getuigen.

De Chatfields zullen in september voor de rechter verschijnen, maar het is mogelijk dat hun zaak ook eindigt met schikkingen.

Aanklagers, rechters en advocaten vermijden rechtszaken doorgaans graag vanwege de beproevingen die daarmee gepaard gaan. Als u deze column regelmatig leest, weet u dat ik de voorkeur geef aan processen, juist omdat ze rommelig zijn en we zoveel meer te weten komen over hoe dingen echt werken als getuigen hun standpunt innemen en bewijsmateriaal wordt gepresenteerd.

De aanklager wordt in strafprocedures ‘The Individuals’ genoemd, maar ik wed dat niemand meer zal doen om het deksel van de afvalcontainer te wrikken waarin staatswetgevers rondspringen en om geld scharrelen – en We The Individuals laten zien hoe ons geldgekke politieke systeem werkt – dan een verdedigingsteam onder leiding van Chartier.

Nieuwe burgemeester, oude vraag

De burgemeesterscampagne van Mary Sheffield eindigde op 4 november op spectaculaire wijze: de voorzitter van de gemeenteraad kreeg maar liefst 77% van de stemmen, wat haar ertoe aanzette de eerste vrouwelijke gekozen burgemeester te worden in de 324-jarige geschiedenis van Detroit.

Sheffield volgde Duggan op 1 januari op en zal worden beëdigd tijdens een openbare ceremonie op 9 januari. Haar transitieteam, Rise Greater Detroit, plant 100 dagen aan evenementen “om Detroiters erbij te betrekken, zodat hun behoeften en stemmen worden weerspiegeld in de plannen van de nieuwgekozen burgemeester voor de toekomst van de stad.”

Meer: Veranderingen om naar uit te kijken van de Detroit Free Press in 2026

Meer: Trump doemt op voor 2026, van oorlogsangst tot democratische ineenstorting | Mening

In de tussentijd wachten jij en ik nog steeds op antwoorden op vragen over een mogelijke schending van de ethische regels van de stad die tijdens de campagne ter sprake kwamen.

Op 21 september rapporteerde ik dat Sheffield mogelijk de ethische code van de stad had overtreden door Comerica Financial institution om kaartjes te vragen voor het Jeezy-concert in het Fox Theatre. Detroit verbiedt ambtenaren om iets van waarde aan te nemen van iemand die zaken doet met de stad, zaken wil doen met de stad, of die beïnvloed kan worden door de acties van een stadsfunctionaris.

De campagne van Sheffield zei dat ze niets verkeerds had gedaan, en Conrad Mallett Jr., de topadvocaat van de stad (en een medewerker aan haar campagne), was het daarmee eens.

Degenen onder ons die hoopten dat de Detroit Board of Ethics zich vóór de verkiezingen over de kwestie zou buigen, zijn teleurgesteld.

Christal Phillips, uitvoerend directeur van de Raad voor Ethiek, zei dat het bestuur sinds 10 september niet meer bijeen is gekomen, met uitzondering van een speciale bijeenkomst op 12 november voor een hoorzitting over een onderzoek dat eerder in 2025 was gestart.

Het uit zeven leden bestaande bestuur heeft twee vacatures en een lid is om medische redenen niet beschikbaar, waardoor het moeilijk is voor het bestuur om het quorum bijeen te brengen dat nodig is om zaken te kunnen doen.

Aangezien het benoemen van nieuwe leden in de ethische raad waarschijnlijk een lage prioriteit zal hebben voor de nieuwe burgemeester en gemeenteraad, is het voor iedereen te raden wanneer iemand Sheffield’s verzoek om de Jeezy-tickets zal beoordelen.

Dieper graven in vuil vuil

Vijf jaar geleden prees Duggan sloopaannemer Gayanga en zijn oprichter en CEO Brian McKinney Sr. als een inspirerend succesverhaal in Detroit.

Vorig jaar is de reputatie van Gayanga gekelderd – en de vraag dit jaar is: wie zal daarin meegesleurd worden?

De reeks slecht nieuws begon in september, toen de inspecteur-generaal van Detroit Gayanga beschuldigde van het gebruik van giftig vuil om slooplocaties te vullen en hen schorste om zaken te doen met de stad.

Een week voor de verkiezingen van 4 november meldde Charlie LeDuff van de Michigan Enjoyer dat McKinney voor een bedrag had betaald weekendje weg met Sheffield in de 4 Seasons in Miami terwijl ze aan het daten waren.

Twee weken na de verkiezingen onthulde mijn collega Violet Ikonomova dat Sheffield voor meer dan $ 4 miljoen aan stadscontracten met Gayanga had gestemd terwijl zij en McKinney aan het daten waren – een onthulling die in tegenspraak was met de bewering van Sheffield-stafchef Brian White dat ze niet op Gayanga-deals had gestemd terwijl ze een romantische relatie hadden.

Vervolgens sprak Dana Afana met aannemers die zeiden dat Gayanga hen stijf hield, en ik sprak met een advocaat die zei dat de stad verantwoordelijk is voor het betalen van zijn cliënt de honderdduizenden {dollars} die Gayanga en McKinney haar verschuldigd zijn voor de asbestbestrijding bij de sloop van Detroit.

McKinney zei through een woordvoerder dat hij en Gayanga niemand kwaad hebben gedaan.

Maar het nieuws ging van kwaad tot erger op 22 december, toen Duggan de cirkel rond maakte en aankondigde dat Gayanga een van de twee bedrijven is die de politie van Detroit en de staatsmilieutoezichthouders onderzoeken. Ikonomova meldde dat een “intensief” strafrechtelijk onderzoek 49 slooplocaties heeft geïdentificeerd waar Gayanga mogelijk giftig vuil heeft gebruikt, naast 58 die volgens de stad al vervuild zijn.

Duggan’s onthulling van het onderzoek naar Gayanga was een onwelkome sidebar op zijn Sayonara-nieuwsconferentie, die werd bijeengeroepen om het succes te vieren van zijn campagne om tienduizenden verlaten gebouwen te slopen sinds zijn aantreden in 2014.

Hizzoner zei dat hij geld opzij heeft gezet om de potentiële kosten van het opruimen van de slooplocaties in Gayanga te dekken, maar het is niet te zeggen hoe diep dit probleem zit – of hoe hoog de kosten kunnen oplopen.

De val van Gayanga zou voor Duggan en Sheffield talloze problemen kunnen veroorzaken.

Het zou een van Duggan’s grootste prestaties als burgemeester kunnen ondermijnen, terwijl het voer zou kunnen opleveren voor zijn tegenstanders in de race van de gouverneur.

Naast de schoonmaakkosten die ze als burgemeester erft, kan Sheffield ook te maken krijgen met een aantal ongemakkelijke vragen over het stemmen voor contracten waarbij een romantische associate betrokken is en of ze de ethische code van Detroit heeft geschonden door free of charge geschenken van McKinney te accepteren terwijl ze aan het daten waren – wat een duidelijke schending zou zijn van het verbod van de stad om iets van waarde van een stadsaannemer af te nemen.

Een voorspelling – en een garantie

Het lijkt oneerlijk om zoveel vragen te stellen nadat ik erop uit ben gegaan om je op de hoogte te houden van enkele van de verhalen die ik in 2025 heb behandeld, dus ik laat je twee dingen achter:

Verslaggevers zullen niet terugkeren naar de 11e verdieping van het stadhuis, waar we tientallen jaren lang de burgemeesters van Detroit in de gaten hielden, totdat burgemeester Dave Bing ons ongeveer vijftien jaar geleden naar de kelder verbannen.

Sheffield was de enige van de zes grote burgemeesterskandidaten die er niet mee instemden de perskamers op de burgemeestersverdieping te herstellen. Duggan weigerde tijdens zijn ambtstermijn, daarbij verwijzend naar een gebrek aan ruimte. Met het verlies van federale subsidies die onder president Joe Biden naar Detroit vloeiden, en een verwachte inkomstencrisis, zou er op de 11e verdieping wat kantoorruimte moeten vrijkomen.

Sheffield zette routinematig haar campagnewoordvoerders in om vragen van journalisten te beantwoorden – of af te weren. Ik vond het bijna onmogelijk om haar over een ander onderwerp te krijgen dan wat haar campagne die specifieke dag wilde bereiken.

De Vrije Pers zal dus ons greatest moeten doen om de burgemeester en de gemeenteraad, die op de 13e verdieping wonen, in de gaten te houden vanuit ons kantoor in de kelder van het Coleman A. Younger Municipal Heart.

Wat de gouverneursrace betreft, kan ik u garanderen dat we volgend jaar rond deze tijd het antwoord zullen weten op de vraag die iedereen blijft stellen.

ML Elrick is een Pulitzer Prize- en Emmy Award-winnende onderzoeksjournalist, directeur van het studentenonderzoeksrapportageprogramma Eye On Michigan, en gastheer van de ML’s Soul of Detroit-podcast. Neem contact met hem op through mlelrick@freepress.com of volg hem op X op @elrickFb op ML Elrick en Instagram op ml_elrick.